وب نگاشت

((کلمات و کلمات اینها تمام دارایی منند

برای آنان که عاشق شعرند دربدری ها و زجر چیزی اجتناب ناپذیر است

ومیان کلمات وسنگهاو ذهنی فرار که به هیچ قانع نمی شود درونشان

چنان خراش می خورد  که گویی از تبار ونژادی دیگرند.هرچند  شاعر بدون

این آشتفگی می میرد وباید مردمک چشمانش در مقابل هر اتفاقی کوچک

آشتفته شود اما گاهی شاید آرزو کند کاش اینگونه نبود ومانند هزاران عابر

زندگی لبخند را واشک را به اختیار داشتند.

اما همچنان کنار این تنهایی بزرگ دوباره تکرار می کنم که تا تو هستی

وخدا دلم تنها نیست....بقیه در ادامه مطلب