امروز شعری از قیصر را دوباره مرور کردم حیفم آمد این شعر را اینجا نگذارم شعری زیبا ومفهومی که بیانگر دیدگا خاص قیصر امین پور بود شاعری که ماندگاریش وامدار اندیشه وباور وآگاهی عمیقش از اجتماع ایران است . واما یک شعر زیبای دیگر:
من با دهان مرثیه می خوانم
ای کاش عاشقان تو می ماندند !
و اسب هایشان را
- آن گونه با شتاب -
در امتداد جاده نمی راندند !
من
در سوگ خویش مرثیه می خوانم :
ای کاش
آن گونه عاشقانه نمی خواندند !
آن گونه آسمانی
که بال های مرتعش ما را
دنبال بال خویش کشاندند
اما
با حسرت رسیدن
در بال های کال
ما را به سوگ خویش نشاندند
من با دهان مرثیه می خوانم :
ای کاش عاشقان تو می ماندند !
"قیصر امین پور"
وقتی شعر را خواندم به یاد هنرمند دوست داشتنی ناصر عبداللهی افتادم هنرمندی که صدایش تبلور در دها وشادی های مردم چنان در صدایش موسیقی وگرما جنوب رواج داشت که همگان را تحت تاثیر قرار میداد مطلب جدیدی در سایت خبری تبیان دیدم در مورد مرگ مشکوک ناصر عبداللهی ....خواندش ضرر نداره ببینید:http://www.tabnak.ir/pages/?cid=30073
